vervolg

Vrijdag 25 juni heeft Ron uiteindelijk de eieren maar weggehaald en daarvoor in de plaats 10 ééndagskuikens onder de hoede van Bep geplaatst. Kan ze toch nog lekker kloeken. Duidelijk moge zijn dat de eieren dus niet bevrucht waren terwijl Janos zich wel de hele dag loopt uit te sloven of zou ie het zelfde probleem hebben als Claus?
 
Over het weer hebben we eigenlijk weinig te klagen gehad. Op 27 april lagen we al voor het eerst in het zwembad en dat moet toch door de zon verwarmd worden. Toch is er meer neerslag gevallen dit voorjaar dan gebruikelijk op de puszta. Maar de dagen dat de mussen van het dak vielen waren ook weer talrijk. Nans is al lekker bruin om over Ron maar te zwijgen.
Math en Jan zijn ook weer een week geweest, ook zij troffen het bijzonder met het weer. In de week dat ze bij ons waren hebben ze de caravan weer een beetje meer aangepast aan hun eisen. Het begin voor een overkapping was vorig jaar zomer al gemaakt en nu kwam het dak erop. Er zitten een soort van bitumen golfplaten onder die met een hoop panlatten ondersteund worden. Achteraf hebben Nans en Ron er nog extra panlatten ondergeschoven voor extra versteviging.
Het weer brengt met zich mee dat alles maar groeit en groeit. dat betekent dat Ron al een paar keer heeft moeten maaien en dat Nans enkele uren per dag op haar knietjes doorbrengt in de moestuin. Tijdens haar afwezigheid groeit niet alleen de groenten, het onkruid tiert nog weliger. We hebben in het voorjaar toen we de moestuin aanlegde nagelaten te spuiten tegen onkruid ( Nans is niet zo voor verdelgingsmidddelen) en alles komt nu lekker naar boven, vooral een soort maagdenpalm is bijna niet uit te roeien. Wel heeft Nans al kunnen oogsten, de eerste peultjes, erwtjes en worteltjes zijn al veroberd. Ook de gourgettes doen het fantastisch.
Wat vorig jaar nauwelijks aanwezig was maar nu de kop op steekt zijn de beessies. En dan met name de beessies die je liever niet in je tuintje hebt. Zo zitten er Colorado-kevers op mijn aardappelen. Die bestrijd je maar op een manier; vangen! Kevertje voor kevertje, larfje voor larfje en eitje voor eitje. Nans ontdekte ze net voor ze weer richting Nijmegen ging, er staat haar dus nog een leuk klusje te wachten……
Op ons gepachte stuk grond stond het gras ook al ruim 2 kontjes hoog. In haar beste Hongaars en met behulp van de woordenboeken heeft Nansmet Deszö afgesproken dat wanneer bij hem gemaaid, geschud en gebaald wordt hij ons stuk meeneemt. Dat is intussen dus gebeurd en er ligt nu zo’n 1500 kilo aan balen hooi in de garage. Hebben we voor ons vee voorlopig even voldoende. Deszö heeft wel gevraagd of wij hem kunnen helpen wanneer hij zijn tarwe gaat oogsten, hij komt dan wat mankracht te kort en voor ons zitten er dan balen stro aan vast( en ook die hebben we nodig!) Zo kom je zonder de portemonnee te trekken toch aan dat wat je nodig hebt.
Zoals al eerder vermeld heeft Ron zich flink geblesseerd. Zijn enkel verstuikt tijdens de wedstrijd Hongarije-Nederland (7-4) en een gescheurde bovenbeenspier tijdens het pony vangen. En dat terwijl net begonnen waren met het metselen van de sanitaire ruimtes. Nans had net een betonmolen vol metselcement gedraaid toen het noodlot toesloeg. Ze heeft er later maar even een vloertje van in het toilet gestort en de rest is de garage in gegaan. Op deze manier leert Nans wel van alles…..
Maar goed, die sanitaire ruimte, het wil maar niet lukken. We hebben even het idee gehad om het uit te besteden en András had ook een mannetje geregeld, maar dat was een aanfluiting. Ze metselden met mortel en dat plakte voor geen meter, dus dat hebben we maar afgeketst….
 
Advertenties
Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Waar zal ik eens mee beginnen?

He he eindelijk, hoor ik deze en gene verzuchten. Er valt weer wat nieuws te lezen! Nans is weer in het land, dus kan er weer geblogd worden. Veel te vertellen en om er een beetje samenhangend verhaal van te maken lijkt het me het simpelst het onderwerp voor onderwerp af te handelen. In willekeurige volgorde dan maar:
 
Onze roedel
 
Goed nieuws en slecht nieuws… Om met dat laatste te beginnen; onze dappere Lisa is op 11 april in geslapen. Ze was een dag of drie daarvoor gestopt met eten en de pogingen van Ron om haar met lekkere hapjes tot eten te verleiden mochten helaas niet baten. Ons ‘moedertje’ is bijna 10 geworden. Dat is veel ouder dan dat bij haar geboorte voorspeld werd, Lisa had namelijk een hartafwijking. Ze heeft het goed gehad bij Ron en voelde zich prima in Hongarije. We zullen haar missen, ze kon ze lekker bij je komen liggen en ze fungeerde zo’n beetje als voordeurbel. Wel eentje die bleef hangen wanneer het bezoek al lang en breed binnen was…
Ron en hondjes, Nans en hondjes…. Gevaarlijk. Dus het zal niemand verbazen wanneer er twee nieuwe familieleden worden voorgesteld.
Op zondag 2 mei hebben we Daisy meegenomen van de markt in Kistelek. Een jochie van een jaar of 8 bood 2 hondjes te koop aan. Een mooie reu (black and tan) en een geheel zwart teefje. Aangezien Nans het wel gehad heeft met mannen (geintje) kreeg het teefje een nieuw tehuis. Vernoemd naar Ron zijn moeder, Desiree (let op! haar eigen voorstel!). Er zit wat van een Mopshondje in, ze staat wat kort op de kromme pootjes, heeft een lang, dun rattestaartje, grote bolle ogen en flaporen. (ze lijkt dus niet op Ron zijn moeder). Het is een eigenwijs opgewonden standje, laat van zich horen wanneer ze iets wil! Heeft een weekje ’s nachts naast Nans haar bed geslapen, maar vond het daarna wel zo gezellig (en voor Ron en Nans een stuk rustiger) om in een doos in de hal te slapen, bij de andere honden. Ze is onverschrokken en stapt op alles en iedereen af, rent achter iedereen aan en sleept gepotte plantjes uit de kas van Nans. De oranje Crocs zijn niet veilig wanneer ze niet aan voeten zitten. Daisy sleept ze mee haar doos in, legt haar koppie erop en slaapt!
En dan nu pup nummertje 2. Da’s een apart verhaal. Marcel was op een zondag samen met vrienden een tochtje wezen maken over de puszta, door de bossen, langs oude tanya’s. Bij een van die verlaten tanya’s troffen ze een nest jonge pups aan. Moeder in geen velden of wegen te bekennen. Na overleg met Ron besloten er één voor ons mee tenemen met de hoop dat zij het dan zou overleven. De andere pup ging met de vrienden van Marcel mee. Het vondelingetje is blond met een donkere schemering in de ondervacht, jong (heel jong nog) d’r zit een koppie op van een Labrador Retriever en is ook een teefje.
Toen Nans haar de volgende dag voor het eerst ontmoette rees al snel het vermoeden dat er iets mis was met haar zicht. Nu na een week of 2 kunnen we wel zeggen dat ze slechtziend is. Haar spierspanning is ook niet optimaal, tis een beetje een slap todje, ze valt ook regelmatig om. Maar ze eet als de beste, bijt goed van zich af en speelt vol overgave met Daisy en die is niet bepaald zachtzinnig. We hebben haar de naam Ayla gegeven. Een collega van Nans heeft een hond met die naam én het is de naam van de hoofdpersoon uit een van Nans haar favoriete boeken. Met de komst van Ayla is ons vijftal dus weer compleet! Ron is nu het alpha-mannetje met 6 bitches…..

 
 
De veestapel
 
Met Dolf en Casper gaat het goed. Ze zijn de winter goed door gekomen en hebben de afgelopen weken kunnen genieten van het jonge gras. Wel opzienbarend wat die twee weg grazen. De ponyweide en de boomgaard worden tot op de milimeter kort gehouden. Gelukkig is er voor de tijd van het jaar een flinke hoeveelheid regen gevallen. Wanneer er na een zonnige warme periode weer eens een onweersbui voorbij schoof, kwam het hemelwater echt met bakken uit de lucht vallen. Op verschillende plekken rondom Kiskunmajsa staat het grondwater zo hoog dat de leemputten overstromen en er hele stukken landbouwgrond onder water staan. Van overlast is op de puszta geen sprake, een uur of twee na een bui is het meeste water wel weer in de grond gezakt. Maar zoals gezegd heeft het wel een bijkomend voordeel, het gras, de bomen en struiken blijven nu wel langer groen.  De pony’s hebben zich intussen verlost van hun wintervacht en vooral Casper is er glanzend uit gekomen. Wel zagen we dat ze op korte termijn bekapt moesten worden. En zo als dat soms (heel soms) gaat, stond de oplossing daarvoor op een ochtend letterlijk voor de poort. Op een vrijdagmorgen kwam er een Hongaars otootje aangereden met daarin 4 wat smoezelige mannen. Nans kreeg al vrij snel duidelijk dat ze de pony’s wilden komen bekappen. Je bent natuurlijk altijd een beetje huiverig om vier kerels op je land toe te laten, maar op de een of andere manier leken ze te vertrouwen. Samen met Ron zijn ze eerst een half uur bezig geweest om de pony’s te vangen. Casper is al helemaal geen mensenhanden gewend, dus die gaf zich niet zomaar over. Uiteindelijk hebben ze hem op zijn zij neer gelegd om toch zijn hoeven te kunnen verzorgen. Bij die actie ging er iets mis, goed mis… Ron stond bij het hoofd van Casper aan de rechterkant, Casper zou naar links moeten rollen maar eigenwijs als hij is rolde hij de kant van Ron op. Die kon ternauwernood onder hem wegkomen waarbij zijn bovenbeen zodanig blesserde dat hij er na 15 minuten amper op kon lopen. Spier gescheurd. Bijzonder pijnlijk. Gelukkig bracht Marcel uitkomst met een straffe pijnstiller. Na een paar dagen ging het steeds een beetje beter, mede door de twee dagelijkse massages van Nans. Maar goed, onze hengsten hebben weer nette schoenen aan!
 
Trix blijkt toch niet drachtig te zijn. Kan ook niet want pas geleden kwamen we er achter dat Claus, de bok van Marcel, geen echte man is. Hij heb nie ballen, nie. Tja, en die schijnen toch onontbeerlijk te zijn bij het tot stand brengen van nageslacht. Nu is er bij Marcel een gietenbok geboren, dus volgend jaar moet het dan toch goed komen. Trix had gezelschap gekregen van twee jonge schapen. Toet is omgedoopt tot Wiske en het rammetje heet (suprise, suprise!) Suske. Die drie hadden het heel gezellig met elkaar. Helaas heeft Wiske de roedeldrang van de honden van Danny niet overleefd. In een onbewaakt ogenblik kregen ze haar te pakken en kon er een vierde grafje gegraven worden achter de moestuin…..
Lang zijn we op zoek geweest naar een vergelijkbaar ooitje. Da’s niet eenvoudig; mannelijke dieren worden er genoeg aangeboden op de markt; vrouwtjes zijn meer waard ( voor ons is dat geen nieuws toch, dames?) dus die houden de boeren liever zelf. Wat er te koop aan geboden wordt moet je wel goed inspecteren, we hebben, met name Marcel, al wat kneusjes gekocht. Die verdienen ook een goed tehuis, daar gaat het niet om, wij hoeven ons brood er niet mee te verdienen, maar om je vee na een paar maanden dood te zien gaan……
Intussen heb ik goed nieuws, vandaag 20 juni, heeft Ron op de markt in Morahalom een ooitje op de kop kunnen tikken, Wiske II, zullen we maar zeggen. Vaderdagkadootje.
 
Broedse kip
 
Ja je leest het goed. Het is gelukt. Bep is broeds en zat op een gegeven moment op 19 eieren. Dat leek ons een beetje veel dus hebben we er een paar weggehaald. Nu hoorde we later van onze Hongaarse buurvrouw dat zij 21 eieren onder een broedse kip laat liggen, na 21 dagen behoren ze dan uit te komen. Wel waarschuwde ze ons voor marters. Wanneer de kuikens uitkwamen moesten we er toch voor zorgen dat ze niet gepakt kunnen worden door deze rovers, eksters of roofvogels. Met die gedachte zijn Ron en Nans vrijwel meteen aan de slag gegaan en hebben in de kraal een pracht van een kuikenren gemaakt. Daar werd ook een hondenhok geofferd en omgebouw tot broedhok. Helemaal geweldig. Bep opgepakt, eieren meegenomen en het hele zakie verhuisd. Nog even angstig dat het misschien teveel stress voor Bep zou geven maar binnen 10 minuten zat ze weer pontificaal op haar eieren. Maar of ze nu bevrucht waren….
Vreemd genoeg zat ze naar mate de dagen vorderden op steeds minder eieren. Nans vond een keer een lege dop, maar veder was het een raadsel tot dat Ron ontdekte dat er gegraven werd onder het voormalig hondenhok door. Onze inspanningen om Bep met haar eieren/kuikens te beschermen tegen rovers hadden die zelfde rovers blijkbaar in de kaart gespeeld. Nu op 20 juni liggen er nog maar 4 eieren onder Bep en eigenlijk hadden ze al uit moeten zijn….
 
Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Weer het een en ander te melden!

Het Hongaarse mobiele internet heeft vaak een belabberd bereik wat het plaatsen van berichtjes op mijn blog tot een klein drama maakt. Vandaar dat Nans enkel in Nederland berichtjes verstuurt. En er valt deze keer wel het een en ander te melden. Tot voor ruim een week geleden was het gewoon nog steeds winter in Kiskunmajsa. De temperaturen daalden ‘s nachts nog steeds tot onder het vriespunt en overdag kwam ie er nauwelijks boven. Daar komt bij dat het wind nog steeds uit het oosten woei (of is het waaide? ik vind woei leuker).  En er viel nog de nodige sneeuw! 18 maart mogen we echter wel als eerste lentedag beschouwen, zonnetje, temperatuur van boven de 15 graden en weinig wind. Eindelijk, zou ik bijna zeggen. Het wordt tijd dat het weer groen wordt. In de laatste week van februari is Danny aangekomen. Hij had gereageerd op een advertentie van Ron waarin hij kost en inwoning aanbood tegen werkzaamheden. Danny is bijna 25 en kwam met zijn auto, caravannetje en drie honden,Bullet, Wodka en Max naar ons ‘landgoed’. Hij doet de afwas, kan koken en, heel fijn voor Nans, is een makkelijke eter en lust bijna alles! En als we hem mogen geloven bevalt het hem goed.  Om hem en zijn honden een beetje privacy te geven hebben we om zijn caravan een tuinhek geplaatst. Dit hebben we maar meteen doorgetrokken tot rondom de caravan van Math en Jan. Om de boel een beetje op te  leuken hebben we op de markt in totaal zo’n 15 bomen gekocht, fruitbomen wel te verstaan waaroner een walnoot voor bij Math voor de deur. Bomen kosten in Hongarije bijna niets, echt waar! Voor nog geen tweeëneenhalve euro heb je al een kers of perzik. Om onze hoefdieren een wat grotere vrijheid te geven hebben we meteen een nieuwe weide gemaakt. gedeeltelijk met hek en een groot deel met schrikdraad. Zodra het gras daar een beetje gegroeid is kunnen Trix, Dolf en Casper daar naar toe zodat de ponywei kan herstellen. Sinds een kleine 2 weken is de veestapel ook weer uitgebreid. Vn Mark hebben we 2 lammetjes gekregen, een ooi en een lam. Zij heet Toet, voor hem ben ik nog op zoek. In eerste instantie was ik niet van plan om hem een naam te geven omdat ie in november geslacht zou worden, Twee rammen in een hushouden is tenslotte niet nodig en we hadden Ramses toch. Ja, hadden.. je leest het goed. M’n schapie is vrijdag 19 maart vroeg in de ochtend overleden. Zoals in in het vorige bericht al meldde gedroeg hij zich meer als een hond dan als een schaap. maar dat gold ook voor het eten. op een gegeven moment bemerkte we dat ie uit de voorraad bak van de hondenbrokken at, en niet zo weing. Nu is een schaap een graseter en herkauwer en we vermoedden dat zijn magen de hondenbrokken niet hebben kunnen verteren. Zijn buik was donderdagavond helemaal opgezwollen en hij kon niet meer op zijn benen staan. Ontlasting had ie nog wel, maar dun. Nans heeft hem nog een zeepklysma gegeven maar dat mocht helaas niet baten. Ramses is maar 3 ½ maand geworden. Om dan toch mar in de overlijdensberichten te blijven: nummer 2 van K4 is ook door de honden te pakken genomen. Ook zij was,net als haar zusje voor haar,de kippenwei uitgevlogen op het moment dat de honden uit de kraal waren. Tja….. Nu hebben we alleen Kira en Kelly nog. Samen met de oudere dames leggen ze wel vreselijk veel eiren, gemiddeld zo’n 5 per dag! We zijn nu bezig om een van de dames broeds te krijgen. Hopenlijk hebben we van het voorjaar kuikentjes!

Wat de sanitaire voorzieningen betreft zijn we ook al weer een stap verder. De stenen zijn besteld en geleverd en ook is er 2 kub metselzand gestort. Een paar zkken cement en dan kunnen we gaan metselen

Nans haar moestuin is ook door Danny onder handen genomen. Hij is wat uitgebreid, nu zo’n 150 m². Ron had een tweedehands moterploegje op de kop getikt en daar zijn we nu zo’n 2 keer mee door de moestuin gelopen. Zwaar werk maar de grond is nu tenminste te bewerken. Volgende week de piepers er in…..

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Winter

Vroegen wij ons vorig jaar af hoe de winters in Hongarije zouden zijn nu zitten we midden in een echte. Echter, het is niet alleen in de Balkan winter! Heel Europa zucht onder de druk van een flinke pak sneeuw. Het is vandaag zondag 31 januarie en sinds gisteravond is er toch gauw 20 centimeter verse sneeuw gevallen. Alles bij elkaar hebben we deze winter, ik denk een kleine meter sneeuw gehad. Tussendoor dooide het steeds weg en ook op dit moment ligt de temperatuur een paar graden boven nul. Vriezen kan het hier anders behoorlijk, temperaturen van tegen de –20 ‘s nachts en –10 overdag zijn geen uitzondering. Wanneer er dan ook nog eens een stevig oostenwindje waait, praat je over een gevoelstemperatuur die daar nog eens ruim onder ligt. Met als gevolg dat er veel bevriest. Het water voor de honden en de paarden bijvoorbeeld, de drinkvijver van de kippen, maar ook de water aanvoer van de wasmachine. Met als gevolg dat er geen wasje gdraaid kan worden. Op zich niet zo’n vreselijke ramp, maar met een schaap dat nog regelmatig binnen een plasje en dergelijke neer wil leggen, ben je natuurlijk zo door je oude handdoeken heen. Toch is Ramses eigenlijk de hele dag buiten, maar ‘s nachts is het nog echt te koud om hem buiten te laten. Dus verblijft hij die tijd nog in de slaapkamer en slaapt dan keurig naast het bed. Tijdens Nans haar (iets verlengde) afwezigheid heeft de buurman een baaltje Luzerne en een mand brokjes gebracht om hem aan vast voer te laten wennen. Dat gaat prima, de melkpoeder is op en Ramses krijgt nu met de fles drie keer per dag een halve liter meelpap, daar zit onder ander maïs en tarwe in. Hij groeit er goed op.’s Avonds komt hij gelijk met de honden naar binnen en gedaagt zich dan net als zij, gewoon lekker op de bank liggen. Waarschijnlijk weet ie niet eens dat ie een schaap is en voelt ie zich één van de honden. De pony’s hebben het met deze winterse omstandigheden ook niet makkelijk. Ze moeten echt werken om nog bij het gras te komen. Daar komt bij dat er natuurlijk niets groeit, veel gras is er dus niet meer. De twee grote rollen hooi die we hadden gekocht zijn inmiddels ook op en er is nu bijna niet meer aan hooi te komen. Ze hebben zich voor de winter wel lekker vol kunnen eten, dus ze hebben nog wel wat reserve, maar als de winter nog veel langer duurt moeten we toch een andere oplossling gaan zoeken. De achterbuurman heeft zijn paarden ook al verplaatst en die lopen nu in de aan ons grenzende percelen. Ze zijn al een paar keer losgebroken en kon Ron er samen met de buurman achteraan.

Nans is een paar dagen langer in Nederland gebleven omdat haar moeder in het ziekenhuis moest worden opgenomen. Ze blijft ook maar een weekje bij Ron, terwijl ze ruim 3 weken samen zouden hebben, om voor haar moeder te zorgen wanneer zij uit het ziekenhuis wordt ontslagen. Een domper, dat wel, maar soms gebeuren die dingen. Belangrijkste is nu dat Mams weer helemaal de oude wordt en daar is goede hoop op!!

Nans had het ook weer mooi voor elkaar op weg naar Hongarije. Dat vliegen is geen probleem meer, da’s louter routine. Al mocht de hondennagelkniptang van de douane niet mee! Nee, Nans neemt tegenwoordig ook de trein in Hongarije. Van Boedapest naar Kiskunfelegyhaza kost dat maar 1880 forint en daar kun je met de Chevy echt niet voor op en neer rijden. Alleen het autobaanvignet kost al 1170 forint. Dus met de trein… Dat is zo’n eerste keer nog best wel spannend, maar dat verliep prima. De aansluiting met het vliegtuig is een beetje K… Je land namelijk ergens tussen 14.00 en 14.30 uur in Boedapest en de trein gaat om het uur om 13 minuten over het hele uur. De trein van 14.13 uur haal je dus meestal nét niet. Kun je dus drie kwatier tot een uur op zo’n koud tochtig treinstation door brengen. Kaartje kopen was de eerste keer geen probleem. Afgelopen vrijdag ging het wel mis, bleek later. Nans koopt kaartje, toetst op de goede knopjes en heeft dus een enkeltje naar Kiskunfelegyhaza in haar zak. In de trein na 5 minuten al contrôle, blijkt Nans een kaartje met 50% studentenkorting te hebben gekocht. Maar omdat ze geen student is en dus ook geen studentenkaart kan overleggen, moet ze bijbetalen. Geen probleem denkt Nans, betaal ik die 940 forint toch gewoon… Ja, jammer dan… er staat een boete op van 6000 forint. Tja en die hebben we niet op zak. Nans had al haar overgebleven forintjes bij Ron achtergelaten. De conducteur is onverbiddelijk, Nans kan praten als een Engelse Brugman; ze moet óf de boete betalen óf op het volgende station uitstappen! Overbodig om te zeggen dat Nans het station van Cegléd nu ook van de binnenkant gezien heeft. Daar een nieuw kaartje gekocht, een klein uurtje gewacht en haar reis voortgezet. Ron zat al die tijd niet al te vrolijk te vernikkelen in de Chevy, wachtend op zijn meissie.

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Kerel

  Onze blonde goedzak is niet meer.

Afgelopen maandag, 4 januari 2010 om 18.45 uur, is hij met zijn kop op Ron’s schoot rustig ingeslapen. Al kon hij soms behoorlijk onbehouden zijn, we zullen zijn grote lijf missen ‘s avonds op de bank.  Kerel mocht tien jaar oud worden, de laatste drie daarvan bij Ron die hem destijds van mensen overnam zodat ie wat meer ruimte had. De egeltjes van Naro Mezöférfi kunnen weer rustig slapen. Onze lobbes en enige reu hebben we achter op ons eigen land begraven.

Rust zacht, lieve Kerel!

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Hee Hee Happy New Year!!

Eerste dag van het nieuwe jaar. Oud en Nieuw gevierd in Szank met de familie Vermeulen, Marcel en wij met zijn drietjes. Ja, met zijn drietjes want Jeroen is hier ook sinds tweede kerstdag. Helaas moeten we morgen alweer terug naar Nederland. Voor Jeroen is de vakantie voorbij en Nans moet zo nu en dan toch werken om centjes te verdienen.

De logeerkamer was precies op tijd klaar en, al zeg ik het zelf, heel aardig gelukt! We hebben het een beetje in Mexicaanse stijl gehouden, dat combineert heel leuk met het tuinhouten bed dat Ron een paar maanden eerder al in elkaar had gezet. Het uitgangspunt was de plaid die we van ma hadden gekregen en nu even dienst doet als gordijn. Tijdens het schoonmaken van de raamkozijnen sneuvelde het glas. Gelukkig voor Jeroen zitten er dubbele ramen in en de plaid hield ook een hoop kou buiten. Al met al heeft ie heel wat warme uurtjes in dat kamertje doorgebracht, slapend dat wel!

We hebben hem wel even aan het werk gezet. Zoals jullie weten hebben we een houtgestookte kachel en die moet blijven branden. Nu hadden we in het voorjaar uit de huidige kippen en ponyweide een aantal bomen weggehaald. Verder lag er nog een berg fruitbomen afval, takken en stronken, waar Ron zich al een hele tijd aan liep te ergeren. Tijd om daar hapklare brokken voor de kachel van te maken. Onder de deskundige leiding van Ron ging Jeroen met de kettingzaag aan het werk. Al snel lag er een flinke berg blokken. Nans hoefde alleen voor warme broodjes omelet te zorgen om de heren aan de gang te houden. 

Jammer genoeg was het weer niet alle dagen zo lekker. Weliswaar niet echt koud, maar daarentegen wel nat. Maar bij de kachel was het lekker!

Ramses groeit goed, hij weegt inmiddels bijna 6 kilo. We laten hem zo veel mogelijk buiten zodat ik went aan het idee dat ie een schaap is en geen mens. Hij knabbelt dan ook al lekker van het gras, het aantal keren dat ie nu de fles krijgt wordt minder. Sliep hij eerst in een doos bij Nans naast het bed, sinds een paar nachten wil hij dat niet meer. We hebben hem even zijn gang laten gaan en nu slaapt ie gewoon op een handdoek, maar wel vlakbij Nans want dat blijft voor hem toch zijn moeder.

Meneer de Bok, geleend van Marcel, hebben we inmiddels omgedoopt tot Claus ,ons geitje heet tenslotte (Bea)Trix! Hij heeft van de week onder het wakend oog van Nans zijn kunstje gedaan, dus als het goed is mogen we over 5 en halve maand gezinsuitbreiding verwachten. Tegen die tijd hopen we ook één  van de kippen broeds te hebben zodat er ook daar jonge aanwas komt. Alleen duurt het nog even voor het voorjaar is. Januari en februari kunnen in Kiskunmajsa nog heel koud zijn. Geeft niet, voorlopig hebben we dankzij Jeroen hout genoeg!

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Een update……

Zelfs in Hongarije komt er eens een eind aan de zomer. Dit jaar was dat zo halverwege oktober. Sinds hebben de weergoden onderling strijd geleverd. Het heeft al eens flink gevroren, we hebben weer enkele dagen heerlijk buiten kunnen werken; bij Ron ging dan het shirt weer uit; maar de regen overheerst. Dat mag ook wel, het regent de rest van het jaar zo bitter weinig, dat grondwater moet toch een keer aangevuld worden, niet? Buiten slecht weer betekent binnen aan de slag. Opruimen dus…… We hebben de klerenkast opgeruimd, daar lag nog zoveel kleding welke we uit Nederland mee gekregen hadden en die toch echt niet draagbaar waren op de boerderij. Alles wat we zelf niet wilden houden werd in dozen en sporttassen gedaan en netjes bij het gemeentehuis in Szank afgeleverd. Via Laszló werd ons verzekerd dat het bij de juiste mensen terecht zou komen…. Afwachten maar, al denk ik niet dat we er ooit nog van horen. Verder met opruimen dan maar. De logeerkamer moet voor 26 december in orde zijn… Jeroentje komt een week logeren!! Dus alles eruit, maar waar laat je die zooi? Op zolder dus! Die is immens groot, je ziet nog niet dat we er iets hebben neergezet! Nu heeft Ron erg veel gereedschap en wat dies meer zij; dat hoort eigenlijk allemaal in de schuur, maar die is dus nog niet waterdicht! Nans offert haar keukenkastruimte for the time being op. Toch gaat de tanya steeds meer op een thuis lijken. De kamers raken steeds meer juist ingericht en opgeruimd. Beetje bij beetje komen we er wel.

Buiten gaan we ook aan de slag, er moet flink gesnoeid worden. Ron was daar tijdens Nans haar afwezigheid al mee begonnen en voor        die tijd hadden we de ponywei en de kippenwei al onder handen genomen. Nu was het de beurt aan de hondenkraal. Er staan daar wat oncourante bomen en ook de nodige dode. Bij het neerhalen van een van de bomen, komt deze niet precies op de plek neer waar Ron hem wilde hebben… Het dakkie van ons laatste authentieke gebouwtje sneuvelt… Einde buitentoilet, niet dat we er ooit gebruik van hebben gemaakt, maar toch. Alles wat er van over blijft is een ronde betonnen bak, daar gaan we een plantenbak van maken.

Begin december gaan Nans en Ron samen naar Nederland. De Golf van Laszló moet voor de APK, dus we kunnen vrij goedkoop heen en weer. De heenreis voltooien we in 13 en een half uur. We worden aangehouden door de Deutsche polizei, maar alles wordt in orde bevonden. Al die eerdere keren dat we van of naar Nederland gingen overtraden we wel een of ander regeltje en zijn niet 1 keer aangehouden. Nu waren we helemaal legaal, zelfs Mannetje had haar paspoort bij, en worden we gecontroleerd…. Nans hoeft maar 5 nachten te werken en dat geeft Ron de gelegenheid om familie en vrienden te bezoeken. Hij mag bij zijn ‘schoonmoeder’ slapen…. Nans overdag en Ron ‘snachts in hetzelfde bed. We gaan uit eten met de broers en moeder van Ron, ze is eind november 80 geworden, we gaan een dagje naar Math en Jan; weinig slaap voor Nans dus. Ron gaat bij Jaap langs, bij Robert en bij Fred. Die bezoekjes nemen meer tijd in beslag dan verwacht, dus er vallen helaas een paar vrienden buiten de boot. Bij deze een sorry naar hen toe en de belofte dat ze de eerstvolgende keer aan de beurt komen. ‘s Maandags halen we nog snel wat typisch Hollandse boodschappen; drop, hagelslag, ketjap, sambal, pindakaas, nasi en macaronimix. We vergeten de rookworst, sniksnik! Oliebollenmix van Koopmans is nog niet te krijgen, dus dat moeten we op een andere manier richting Hongarije zien te krijgen. Want appelbeignets zullen er komen!

We komen ‘s nachts om half 1 thuis, Marcel heeft de kachel lekker opgestookt en zit met een grote pan kip in satésaus op ons te wachten. Heerlijk, zo’n thuiskomst. De kippen zijn tijdens onze afwezigheid flink aan de leg geraakt en het is de hele tijd lekker weer geweest. Wanneer we die ochtend, of liever middag, opstaan regent het pijpestelen en ook woensdag, Nans d’r verjaardag, is het niet veel beter.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen